Het was een normale middag in de stad. De straten waren druk, maar niet overweldigend. Mensen liepen hun gebruikelijke route naar huis of naar de winkels, terwijl auto’s en bussen hun weg vonden door het stadsverkeer. Langs het trottoir liep een oudere man. Hij hield zijn telefoon tegen zijn oor gedrukt, verdiept in een gesprek dat hem leek te boeien. Zijn stappen waren gelijkmatig, kalm. Voor hem was dit een gewone dag, niets bijzonders.
Wat hij niet wist, was dat een jongeman hem van een afstand in de gaten hield. Deze jongen, gekleed in een korte broek en met een pet diep over zijn gezicht, keek met gefocuste ogen naar de oudere man. Hij had zijn doelwit al gekozen en liep nu snel dichterbij. Zijn intenties waren duidelijk, ook al kende niemand zijn precieze motivatie. Misschien zocht hij een snelle buit, misschien was hij uit op spanning. Maar één ding was zeker: hij was vastbesloten.
Op het moment dat de oudere man de hoek omging, sloeg de jongen toe. Met een snelle, vastberaden beweging stapte hij naar voren en griste de telefoon uit de man zijn hand. Het gebeurde zo snel dat de oudere man nauwelijks de kans had om te reageren. Zijn hand bleef even in de lucht hangen waar zijn telefoon een seconde geleden nog was. Vervolgens draaide hij zich geschrokken om, zijn blik zoekend naar de dader.
